มันจะอะไรนักหนากับ นมแก้วเดียว - - ร่างหนาบ่นกระปอดกระแปดพร้อมกับค่อยเดินเข้าไปเคาะประตูห้อง ของร่างบาง ที่จริงก้ไม่อยากจะกวนอะนะ ...... แต่อยากให้คนในวงมีสุขภาพที่แข็งแรง...( แน่จัย = =)
ก๊อกๆ................ แจจุง
ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ................
เฮ้! ไม่เปิดชั้นเข้าไปนะ..... ร่างหนาของยุนโฮค่อยๆแง้มประตูเข้าไป....ที่จริงมันไม่ได้ล๊อคตั้งนานแล้วหละ แต่หัวหน้าวงที่ดีควรมีมารยาท ฮิยะฮ่าๆ <<< =O=
เสียงฝีเท้าของร่างหนา ค่อยๆเข้ามาเรื่อยๆ ร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียงค่อยๆขยับเล็กน้อย...ผ้าหม่ผืนหนาคลุมจนมาถึงคางถูกกระชับขึ้นให้แน่นอีก เสียงฝีเท้าไกล้เข้ามาพร้อมกับส่วนหนึ่งของเตียงยวบลงไป....
แจจุง ลุกขึ้นมากินนมหน่อย
อื้อไม่เอาจะนอน ร่างบางขยับตัวน้อยๆพร้อมกับค่อยตะแคงมาทางด้านร่างสูง....
ไม่กินก็จะได้เตี้ยอยู่อย่างเนี่ย อ้วนแถมเตี้ยอีกตังหาก ร่างสูงพูดกึ่งประชดนิดๆ......
ตาบ้า!!! นายว่าชั้นอ้วนหรอ!!!!!!!? ร่างบางหันมาทำตาเขียวใส่ร่างสูง ทั้งๆที่นอนอยู่อย่างนั้นแหละ......ร่างสูง ทำหน้าเอือมน้อยๆ ให้ตายแค่ลุกนี้ยังไม่ทำ ให้มันอืดเข้าไปสิ......
ก็มันจริงนิน่า นายอะช่วงนี้จะบวมมากไปแล้วนะ
ตาบ้า!!!!!! ไปไกลๆเลยนะ!!!!! แล้วทีนายหละผอมไปมันไม่เห็นน่ากอด
นายชอบชั้นแบบอ้วนๆหรอ ?? อยากกอดหรอ?? ร่างสูงพูดพร้อม เอานิ้วชี้มาที่พุงของตัวเอง ....
ใครบอกนายเล่า !!!!!
อ่าวก็เมื่อกี้นายบอกว่าชั้น ผอมไม่น่ากอด แสดงว่านายอยากกอดอะดิ!
ไม่ใช่เว้ย!!!! ..โธ่นายจะออกไปไหนก็ไปเลยไป!!
อ่าว.....ไปก้ได้แต่นายต้องกินนมให้หมดแก้ว!!! ร่างสูงเริ่มสั่งร่างบางอีกครั้ง......ให้ตายดื้อชะมัด!!!!!!
ไม่กิน!!
ต้องกินนะ
ไม่กินเว้ยยยยยย
ต้องกิน~!!!!!!
ก็ชั้นไม่กิน!!!!! อะอุ๊บ~~~!! ริมฝีปากหนาทาบทามลงมาที่ปากของร่างบาง ร่าบางที่โกรธจนเป็นฝืนเป็นไฟอยู่แล้วกลับเดือดขึ้นมาอีก ลิ้นอุ่นของร่างสูงค่อยๆ เผิอย ออกพร้อมกับนมอุ่นๆไหลเข้าสู้โพรงปากร่างบาง นมส่วนหนึ่งค่อยๆหยดลงมาตามคางจนถึงลำคอขาว......
อื้อออออออ ร่างบางท้องในลำคอ..........ปล่อยสิเว้ยยยยหายใจไม่ทันตรูจะตายแล้ว!!!!!!! ร่างบางคิดในใจ
อ่าาาาาาาาา แฮ่กๆ!
แฮ่กๆ นายมันดื้อ!!!! ร่างสูงผละริมฝีปากออกพร้อมกับ หันมาเค้นเสียงใส่ร่างบาง ....
ตาบ้า!! ชั้นกินดีดี ได้น่า ......
ถ้านาย ทำตัวดีดี ไม่ดื้อแบบนี้แล้วนะจะโดนชั้นทำแบบนี้มั๊ย!!!! ร่างสูงยังคงเค้นเสียงใส่ ร่างบางเรื่อยๆ.....
นะ.......นายไม่ต้องตะคอกได้มั๊ย..
เลิกทำตัวเหมือนเด็กๆได้แล้วแจจุง นายโตแล้วนะ.... เสียงของร่างหนา ค่อยๆกลับสู้ปกติ....เพียงแค่เห็นน้ำตาคลอที่เบ้าน้อยๆกับเสียงเบาๆที่พูดออกมาในเชิงขอร้อง แค่นี้ยุนโฮก็จะคลั่งตายแล้วเฟ้ย!!...
กินก้ได้......นายออกไปเถอะ... ร่างบางค่อยยกนมอุ่นขึ้นมากิน......จนตอนนี้เหลือเพียงแค่แก้วเปล่ามือบางค่อยๆวางแก้วลงช้าๆ พร้อมกับหันไปหาร่างหนาเป็นเชิงว่าเค้าจะนอนแล้ว...
นอนได้แล้วเด็กดื้อ!!! ร่างหนา ค่อยเดินออกจากห้องไป พร้อมกับดับไฟให้ร่างบาง แล้วโบกมือบ๊ายบายอยู่หน้าห้อง. . ( มันจะไปเห็นมั๊ยเนี่ย -*- )
อะแฮ่ม!! พี่ยุนคร้าบบบบ เค้าไปนานจังนะกี่รอบหละเนี่ย.... ร่างสูงโปร่งของน้องเล็กค่อยๆก้าวออกมาจากห้องของตัวเองที่อยู่ข้างพน้อมกับทำหน้ากวนบาทาเบื้องล่างของร่างหนาเป็นอย่างดี...
เฮ้!!นายบอกว่าแก้วนั้นมียาปลุกไงไม่เห็นมีไรเลย.... ร่างสูงพูด ติดตลกนิดๆ
พี่มันจะค่อยๆออก ฤทธิ์ พี่ รอดูไปละกัน ผมไปนอนและเดี๋ยวจะอัดเสียงไว้....ฮ่าๆๆ
นายเป็นพวกโรคจิตตั้งแต่เมื่อไหร่ชังมิน!!! !
....
..........
พี่ยุน มันเป็นบทของผมคร้าบบบบ พี่จุนซูสั่งมา!!! T^T .พระเจ้าพรุ่งนี้ผมจะไปสารภาพบาปครับ TT
.
.
.
อึก!!!! แฮ่กๆ..... ร่างบางรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย.. นี่ก้จะปาไปตีหนึ่งแล้วมันยังไม่ง่วงแถมยังมีอาการแปลกๆอีก...
.......... ร่างบางตันสินใจเดินออกไปหาชังมินน้องรัก(?)พร้อมกับขาเรียวที่สั่นเพราเหมือนจะล้มลงไปทุกที..
ชะชังมิน....แฮ่ก.....พี่เค้าไปนะ ......แฮ่กๆ.....
ชะ...ชังมิน พี่เป็นอะไรก็ไม่รู้ ชะ..ชังมินตื่นเถอะ แฮ่กๆ...... ร่างบางค่อยเดินเข้าไปหาเตียงขนาดคิงส์ไซส์..น้องเล็กที่เตรียมตัวเตรียมใจกับบทนี้มาเป็นอย่างดี(?)ค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ พร้อมกับส่งสายตาปิ้งๆ....ไปให้ออนนีผู้น่ารัก = =
พี่แจจุงเป็นไรอะค้าบบบบ ผมง่วงจัง นอนหละน้า~~~!!
ชังมิน!!! นะนายยย....ลุกขึ้นมาช่วยพี่ก่อนสิ แฮ่กๆ......
ช่วยไรอะพี่แจจุง........ อย่าบอกนะว่า.......
ไม่รุ พี่ไม่รุ อื้อออออ เพียงแค่ชังมินสัมผับกับส่วนอ่อนไหวเบาๆ เสียงครางจากร่างบางก็ เปล่งออกมา .... ทำเอาน้องเล็กของเราสะดุ้งเฮือก....
ชังมินนายต้อง สร้างรอยไว้ที่ต้นคอแจจุง กับ ภาพที่มันบาดตยุนโฮด้วยนะ!!!! .<<< นี่คือคำสั่งพี่จุนซู โฮกกก ชังมินอยากตายยยย T^T .
อื้อ อ่าาาาาา ชะชังมิน อื้ออออ เพียงแค่ริมฝีปากได้รูปสัมผัสกับต้อคอขาวของร่างบาง ทั้งกัดทั้ง เม้ม จนเป็นรอยแดงทำเอาร่างบางถึงกับครางกะเส่า....พร้องกับเสียงลมหายใจหอบหนักตามมาเรื่อยๆ
.....
.............
.......................
เสียงอะไรวะ!!!! ยูชอนสบถน้อยๆ กลับเสียงที่ดังอุ้อี้มาจากห้องของชังมิน....แต่โดนครีบโลมาฟาดพับลงไปที่หน้าท้องทำเอาไก่ของเราถึงกับจุก!!....
เงียบๆหน่า จุนซูพูดเพียงแค่นั้นพร้อมกับค่อยๆลุกออกไป แถมตบท้ายด้วย ครีบโลมาฟาดไปอีกทีที่ต้นขา... -*-
ปฎิบัติการ แผนแรก......
ก๊อกๆๆๆ.....พี่ยุนๆๆ!!!
พี่ยุนเปิดๆๆๆๆ
อารายของนายยยยจุนซู พี่จะนอน .... .
โหยยยยย พี่ได้ยินเสียงจากห้องชังมินปะ ดังมากเลยพี่ได้ยินปะ!! จุนซูพูดพร้อมกับ ส่งประกายตาวิบวั้บ ไปทางห้องของชังมิน....
อื้ออ~~~ ชิงมิน อ่าาาาาาาาาาา
อ่าาาาาาาาาา
เฮ้ย!!!!! ร่างสูงของยุนโฮ สะดุ้งกับเสียงนั้น....เสียงนี้มันแจจุง!!!!!!!
เสียงอะไรอะจุนซู.......
ผมไม่รู้พี่ก็ไปดูสิ...... ร่างเล็กของจุนซูค่อยๆพลักร่างหนาของยุนโฮไปที่ห้องของชังมิน.........ร่างสูงทำหน้าเลิกลักเล็กน้อย พร้อบกับค่อยๆแง้มประตูทีละนิด -*-.......
อ่าาาาา ชังมิน ฮึก อ๊าาาาาาาาาาา
นะ.นายก้เปิดดิจุนซู พี่ไม่กล้าอะ.......
โหยยยย ไม่ได้ๆๆ ผมก็ไม่กล้า พี่เป็นหัวหน้าวงนะเปิดสิ!!!
ก้ได้ฟระ!!!!! ร่างสูงของยุนโอค่อยๆใช้มือแง้มที่ละนิด......พร้อมกับ มือหยาบผลักประตูไปเต็มแรง......
อ๊าาาาาา ชังมมิน อย่า หยุด อื้ออออออออออ
O_O <<<< ยุนโฮ : ชังมินมันทำอารายยย แจจุงงงงงง
=O= <<<< จุนซู : ชังมินของพี่ สมบทบาท ฮิยะฮ่าๆๆๆๆๆๆ..........
อื้อชังมิน หยุดทำไมอ๊าาาาา ร่างโปร่งของชังมินกำลังดูดเม้ยอดอกขาวของร่างบาง ใบหน้าของร่างบางมีสีแดงระเรื่อน้อยๆพร้อมกับมือบางตะหวัดรอบของของชังมิน โดยที่มือหนาของชังมินกำลัง สัมผัสกับแก่นกายของร่างบาง อย่างงกๆเงินๆ........ เสื้อนอนตัวบางถูกเลิกลงจนไปถึงสะโพกบาง พร้อมกับ บ๊อกเซอร์ตัวเล็ก หลุดมาอยู่ปลายเตียง....เรียวขาบางตะหวัดรอบสะโพกของชังมินไปด้วย......
ขอบคุนพระเจ้า!!!!!!! ชังมิน รอดแล้วเว้ยยยยยย !!!!!! ..
-------------------------------------------------------------------------------------
ยาวมากว่าปกติตั้งเยอะแหนะ 555+ เม้นด้วยน้า อัพแล้วๆๆ
